نوبل پزشکی ۲۰۱۵

جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۵ به طور مشترک به ‘ویلیام سی کمپل’ ایرلندی تبار، ‘ساتوشی اومورا’ ژاپنی و ‘یویو تو’ چینی تعلق گرفت.

این جایزه به طور مشترک به «ویلیام سی کمپل» ایرلندی و «ساتوشی اومورا» ژاپنی برای درمان بدیع عفونت ناشی از انگل کرم‌های گرد و «یویو تو» چینی برای اکتشافات در جهت درمان مالاریا اهدا شد.
«یویو تو» نخستین دانشمند چینی است که موفق به دریافت جایزه نوبل شده است. بیماری‌های ناشی از انگل‌ها برای قرن‌هاست که بشریت را تحت تاثیر قرار داده و مشکل جدید جهانی را برای مردم ایجاد کرده است. بطور خاص، بیماری‌های انگلی بر مجامع فقیر جهان تاثیر گذاشته و سد بزرگی در مسیر ارتقای سلامت و تندرستی انسان ایجاد کرده‌اند. برندگان نوبل امسال درمان‌هایی را توسعه داده‌اند که مسیر بهبود برخی از مرگبارترین بیماری های انگلی را متحول کرده‌اند.

1
ویلیام سی کمپل ۸۵ ساله و ساتوشی اومورای ۸۰ ساله داروی Avermectin را کشف کردند، مشتقاتی که اساسا باعث کاهش بروز بیماری کوری رودخانه‌ای و فیلاریازیس لنفاوی شده و همچنین علیه تعداد زیادی از بیماری‌های انگلی کارآمد بوده است. «یویو تو» ۸۵ ساله داروی Artemisinin را کشف کرد که بطور چشمگیری نرخ مرگ و میر بیماران مبتلا به مالاریا را کاهش داده است. «ویلیام کمپل» مدرک کارشناسی خود را از دانشکده ترینیتی دانشگاه دوبلین و مدرک دکترای خود در سال ۱۹۵۷ را از دانشگاه ویسکانسین مدیسون آمریکا دریافت کرد. وی پس از آن تا سال ۱۹۹۰ در موسسه تحقیقات درمانی مرک به کار مشغول شد. وی اکنون یکی از اساتید برجسته تحقیق در دانشگاه درو در نیوجرسی آمریکاست.

«ساتوشی اومورا» دکترای خود را در سال ۱۹۶۸ در رشته داروشناسی از دانشگاه توکیو دریافت کرد و در سال ۱۹۷۰ نیز دکترای شیمی را از دانشگاه علوم توکیو کرد. وی اکنون استاد برجسته دانشگاه کیتاساتو است. «یویو تو» در سال ۱۹۵۵ از دانشگاه پزشکی پکن فارغ‌التحصیل شد و از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۸ به عنوان دانشیار و آکادمی پزشکی سنتی چینی مشغول به کار بود. وی اکنون استاد ارشد این آکادمی است. «تو» بخشی از یک پروژه محرمانه کشف دارو موسوم به پروژه ۵۲۳ بود که در سال ۱۹۶۷ توسط مائو زدونگ تاسیس شد. وی به استان هانیان فرستاده شد تا تاثیر مالاریا را به شخصه مشاهده کند، از این رو مجبور شد دخترش را در یک مهدکودک رها کند.

وی پس از بازگشت متوجه شده بود که دخترش وی را نمی‌شناسد. «تو» چنان اولویتی برای کارش قائل بود که زندگی خود را فدای آن می‌کرد. وی اظهار کرده بود: این مسؤولیت یک دانشمند است که به مبارزه برای مراقبت از سلامت تمام انسان‌ها ادامه دهد. کاری که من انجام دادم، چیزی بود که در عوض فرصت تحصیلی که توسط کشورم برای من مهیا شده بود، باید انجام می‌شد. هر دو کشف ابزارهای قدرتمند جدیدی را برای بشریت به منظور مبارزه با این بیماری‌های ناتوان کننده که سالانه بر زندگی میلیون‌ها انسان تاثیر گذاشته ارائه کرده‌اند. پیامدهای این اکتشافات در زمینه ارتقای سلامت انسان و کاهش درد و رنج انسان‌ها بی‌اندازه هستند.

منبع: baharnews.ir


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *